Onze Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk van Vertrijk, Roosbeeksestraat

Deze merkwaardige kerk is samengesteld uit een westertoren, driebeuken van drie traveeën op zuilen, een uitspringend transept, en een twee traveeën diep koor met polygone sluiting. 

De kerk werd in opeenvolgende fasen opgebouwd.

In de 11°eeuw werd en kleine romaanse stenen kerk gebouwd op de plaats van de huidige kerk. De romaanse westertoren is het enige overblijfsel van deze kerk.
In de 14°eeuw werd het romaanse schip door een gotisch vervangen; daarvan getuigt nog de trapkoker die zich rechts van de westertoren bevindt.
In 1508 werd de bouw van een nieuw koor en een nieuw transept aangevat : het noordtransept met ribbengewelf en het zuidtransept met stergewelf.
Vervolgens werd rond 1782 de bouw van het huidig classicistische schip aangevat en op dezelfde hoogte gebracht gebracht als het koor.
Hierdoor ontstaat een wanverhouding met de kleine romaanse westertoren.
De sacristie dateert van 1906.

Het grondplan van de kerk is een latijns kruis, zonder zijkapellen of wandelgang en waarvan de oost/west-as een licht afwijking naar het noorden vertoont.
Het schip telt 3 traveeën en heeft een platte zoldering. De kleine zijbeuken hebben een afgeronde zoldering.

De kerk met het aanpalende kerkhof is sinds 1942 beschermd. 

Orgel : het huidige orgel dateert van ongeveer 1820 en is gebouwd door de firma LORRET (Mechelen en Brssel).
Het vroegere orgel van 1730 werd verkocht aan de kerk van Butsel. Het huidige orgel werd in 1855 vergroot door orgelbouwer Drijvers van Kortenaken en onderging een grondig nazicht in 1975.

Klokken : in 1943 roofde de duitse bezetter 3 klokken. Enkel de kleinste "Maria" van 1864 bleef in de toren. In 1955 werden 2 nieuwe klokken aangekocht : Eugenius van 955 kg en Lucia van 613 kg.

In de 18° en 19° eeuw was de O.l.Vr.-Kerk een belangrijk bedevaartsoord van de heilige Lucia.
Volgens de legende had St-Lucia na het verschijnen van de martelares Agatha de geloften van maagdelijkheid afgelegd. Haar bezittingen verdeelde ze onder de armen. Voor haar dood, omstreeks303 te Syracuse, doorstond ze verschillende martelingen. Ze werd gedood met steken van een zwaard in de hals. Zij wordt aangeroepen tegen keelpijn en oogziekten.

Vlakbij de kerk staat de bakstenen classisitische pastorie van 1784, met versiering van zandsteen