Doelstelling en beschrijving van het natuurproject:
Soortenbescherming en optimalisatie van de bestaande paddentunnels in de Lubbeeksestraat.
Ten oosten van de Lubbeeksestraat, net ten zuiden van de Moergracht en de Velp, bevinden zich een aantal vijverplassen die de paaiplaats vormen voor amfibieën. De Lubbeeksestraat vormt voor de amfibieën tijdens de trek een grote barrière. In de Lubbeeksestraat zijn momenteel al twee ondertunnelingen onder de straat, met daartussen vaste schermen. Er bestaat echter een grote trek net ten zuiden (richting Merelstraat) van deze constructie. Zo werden op deze plaats in 2004 meer dan 3000 amfibieën overgezet door de plaatselijke groep van Natuurpunt. De bestaande infrastructuur zal aangevuld worden met een nieuw scherm net ten zuiden van de bestaande constructie, over een afstand van 100 meter. Padden kunnen maximaal een afstand van 100 meter afleggen langs de geleidingswand tot aan een tunnel, zoniet kunnen ze sterven van uitputting. Op de laatste 80 meter waarover nog trek werd waargenomen, maar die niet in aanmerking komen voor vaste schermen, wordt met een tijdelijk scherm en ingegraven emmers gewerkt. Vrijwilligers zorgen voor het leegmaken van de emmers en het overzetten van de amfibieën.
De bestaande geleidingselementen links van de Velp worden uitgebreid over een afstand van 10 meter.
Doelstelling
Algemeen: De achteruitgang van de amfibieënpopulatie in Vlaanderen temperen door het wegnemen van hindernissen op de route naar de paaiplaatsen.
Specifiek: De vijverplassen zijn biologisch zeer waardevol, en een heel belangrijke paaiplaats voor amfibieën. Om dit ten volle te benutten, wordt een zo veilig mogelijke oversteekplaats gecreëerd, vertrekkende van de bestaande situatie.
Het rendement van de bestaande paddentunnels wordt op een duurzame wijze verhoogt.
Wijze waarop de doelstelling zal bereikt worden:
Door het plaatsen van permanente schermen over een lengte van 100 meter, aansluitend op de bestaande tunnels en de Moergracht, aan de westzijde van de Lubbeeksestraat kunnen we de doelstellingen bereiken.
De vorm van de geleidingswanden werd ontwikkeld in functie van de bescherming van de amfibieën. Door de gebogen vorm kunnen de amfibieën niet over de wand kruipen naar het wegdek toe. Dieren die zich toch op het wegdek bevinden, kunnen echter zonder probleem over de wand terug naar de berm kruipen. Bovendien biedt de gebogen vorm bescherming tegen natuurlijke vijanden van de dieren of bij fel zonlicht, hetgeen uitdroging van amfibieën verhindert. De bijkomende elementen zullen geen verdere verstoring van de omgeving veroorzaken, temeer omdat de elementen een neutrale kleur hebben en perfect in de berm inpassen (invalshoek landschap). De elementen worden goed onderhouden door het INL-team (maaien van overhangende vegetatie, …) waardoor enerzijds een goed werking van de schermen wordt gegarandeerd, en anderzijds een goed groenbeheer (invalshoek groen).
Bondige beschrijving van de bestaande situatie:
Waar de Lubbeeksestraat de Velpvallei dwarst, treft men tussen de Velp en de Oude Velp zeer waardevolle graasweiden aan, omzoomd met populier en met restanten van een smalle rietvegetatie, dikwijls gemengd met netelopslag. Het water van de moergracht is, in tegenstelling met de Velp, vrij proper.
Het gesloten landschap is een oase van rust. Het iets noordelijker gelegen zeer waardevol vochtig grasland (Hp) (ter hoogte van Schaapsveld en grenzend aan de Lubbeeksestraat) is lichtjes verveend en de laatste tijd niet meer begraasd.
De grote eutrofe vijverplassen (Ae) van het privaat kasteeldomein van Roosbeek zijn biologisch zeer waardevol en een rustplaats voor talrijke zang- en watervogels. Er is een grote biologische diversiteit met afgestorven takken in het water, de beboste rand en een gracht met zeer zwakstromend water. Het aangrenzend kasteelpark met o.a. hoge platanen is biologisch merkelijk minder waardevol.
Aan de overzijde van de Lubbeeksestraat is recent een wilgenstruweel (So) tot ontwikkeling gekomen
(bron: GNOP, 1996, Bodemkundige dienst van België)
Tijdens de overzetactie in 2004 werden exemplaren aangetroffen van de 5 meest voorkomende soorten, nl. Gewone pad, Bruine kikker, Groene kikker, Kleine watersalamander en Alpenwatersalamander. Het feit dat deze samen voorkomen, wijst op een goede habitat voor amfibieën. Mogelijks treffen we er ook meer zeldzame soorten aan die dezelfde eisen stellen aan het habitat, maar nog niet werden waargenomen.
